Οι στιγμές που ζούμε είναι πρωτόγνωρες. Έπειτα από 100 σχεδόν χρόνια η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει έναν κοινό εχθρό, έναν αόρατο ιό. Οι επιπτώσεις από την επέλασή του είναι τρομακτικές και δεν είμαστε παρά μόνο στην αρχή. Επιβάλλεται να μένουμε στο σπίτι και να ακολουθούμε όλοι στο ακέραιο τις οδηγίες των αρμοδίων, ώστε να δώσουμε με επιτυχία αυτή τη μάχη.
Μένοντας τώρα στο σπίτι το μεγαλύτερο διάστημα της μέρας νιώθωντας οικεία και άνετα μέσα σε αυτή την ιδιόμορφη απομόνωση. Παρακολουθώντας στενά τις εξελίξεις και μέσα στο γενικό κλίμα αβεβαιότητας και φόβου που όλοι μας βιώνουμε, συμμετέχωντας μέσω τηλεδιασκέψεων και Social Media στις επαγγελματικές μας υποχρεώσεις!
Αυτή η δημιουργούμενη απόσταση τόσο από τους συνανθρώπους μας όσο και από καθημερινότητα μας δίνει τη δυνατότητα να σκεφτούμε περισσότερο, να στραφούμε μέσα μας και να ξαναθυμηθούμε την ροή των πραγμάτων και το ημερήσιο άγχος για γρήγορα αποτελέσματα στις όποιες ενασχολήσεις μας ο καθένας, μας είχε στερήσει!
Είναι η ιδανική περίοδος αναστοχασμού και αυτοσυνειδησίας!
Σε μία εποχή που η αξιολογική κλίμακα έχει καταρρεύσει ύστερα από αλλεπάλληλες ιστορικές και μεταφυσικές προδοσίες, σε έναν κόσμο άναρχο, παράλογο, βουβό, χωρίς ενότητα, με τρελαμένες τεχνολογίες, αδιάφορο για την ύπαρξή μας και πολλές φορές εχθρικό, όπου η νοημοσύνη μας ταπεινώνεται, καλούμαστε, όπως άλλωστε συμβαίνει στις μεγάλες συμφορές, να αναδείξουμε ό,τι πιο θετικό, γόνιμο και δημιουργικό έχουμε ως άνθρωποι και να μετρηθούμε με ταπεινότητα και μετριοφροσύνη με τη συνείδησή μας!
Με τη σκέψη μας να βρίσκεται στους ανώνυμους συνανθρώπους μας που δίνουν καθημερινά, πολλές φορές υπό αντίξοες συνθήκες, τη μάχη με τον ιό, θυμώνω πολύ και στενοχωριέμαι με την αδυναμία των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δείξουν την αλληλεγγύη τους και να συνεννοηθούν μπροστά σε αυτή την πανδημία, προκειμένου να λάβουν όλα τα απαραίτητα, οικονομικά κυρίως, μέτρα για τη στήριξη των χωρών που πλήττονται.
Προωσπαθώντας να κρατάμε την αισιοδοξία μας για την επιτυχή έκβαση αυτής της περιπέτειας, για την επόμενη ημέρα, που ευχόμαστε όλοι να είναι κοντά τίποτα δε θα είναι όπως πριν. Μέλημα όλων μας πρέπει να είναι η αξιοποίηση της εμπειρίας αυτής για μία πιο ανθρώπινη και καλύτερη κοινωνία!
Παιδιά γίνεται να νοσήσω και να αναγκασθώ να παραμείνω σε κατ' οίκον περιορισμό με τα βιβλία μου;; (Αν έχει και πίτσα το πρόγραμμα, ακόμα καλύτερα, διότι έχει βιταμίνες η πίτσα και βοηθάει στην ταχύτερη ανάρρωση, ιατρικώς αποδεδειγμένον αυτό)
ReplyDelete